Evet,bakalım kendini sevenler sevmeyenler nedenlerinizi sorguladınız mı?Psikolog tavrına büründüm ben bu son günlerde bu yüzden bu konuyu açtım,insanlarla ilişkilerinizde kendinizi takdir ettiğiniz hususlar ya da kendinizi beğenmediğiniz durumlar nelerdir?

Ben söyleyeyim,genelde konuyu başlatan yazar

Ben kendimi severim çünkü;çok güçlüyüm,her yaşadığım olaydan ders alırım ve hiçbir insanın yaptığını unutmam,bu onlara verdiğim yeri ya da vereceğim yeri belirlememde önemli bir rol oynar.Beni bu yaşta bile yıkacak bir şey tanımıyorum(sevdiklerimin ölümü dışında),her şeyi kabullenebilmeyi başardım sanırım.Bu yüzden kendimi çok seviyorum,ne yalan söyleyeyim

Kendimi şu yönden sevmem;Çok fazla insan var hayatımda ve hiçbirini çıkaramıyorum,bu yüzden kalabalıklar arasında hayatım karambole sürüp gidiyor.Vakit kaybediyorum.Sürekli listem değişiyor.Kendimle kalmayı özleten durumlar yaşıyorum.Bir de sağlığıma hiç dikkat etmiyorum,ömrümü kısalttığım doğru,20 yaşımdayım ama kalp ve mide hastasıyım.Sağlığıma dikkat etmeyi becerebilsem keşke.Ama işte onca insana vakit ayırırken kendime ayıracak bir saatim bile kalmıyor ne yazık ki.

Benim gibi hayatında bu durumları yaşayan varsa akıl versin lütfen ve bu arada kendinizdeki artı ve eksi değerleri bizimle paylaşırsanız sevinirim.

Saygılar,Sevgiler...

Güzel bir konu..Birçok insan kendini sevmesede bunu söylemekten çekinir..Veya konuşsa bile hemen iyi yönlerini (ona göre) söyler çok sevmiyoruz kötü yanlarımızı söylemeyi sanırım..Ben kendimi seviyorum iyi biriyim kimsenın hakkında kötü düşünmem..Yardımcı olurum..Tartışmayı çok sevmem..Ama damarıma basıldığında fenayım.. sevmiyorum çünki herşeye ve herkese inanıyorum..Benim için kötü insan yok..O yüzdende başım hep ağrıyor..Herseferinde birdaha güvenmiyeceğim diyorum ama safmıyım ne yine yeniden inanıyorum

Kendimi seviyorum çünkü; insanlara itimat eder, özveride bulunur, onları hayatımın merkezine yerleştiririm. Kendimi sevmiyorum çünkü; insanlara itimat eder, özveride bulunur, onları hayatımın merkezine yerleştiririm.

kendimi seviyorum çünkü insanları güldürmeyi kutsal amacım sanıyorum, en büyük ödülüm gülümsetmeyi başarmak insanları.., merhametim her zaman öfkemin önünde, sevmiyorum çünkü bazen sorumluluklarımı unutuyorum, dağaldığımda kimse toplayamıyor ve en kötüsü kendimi acımasızca cezalandırıyorum..

Bende kendimii seviyorum; çünkü insanların güvenini sevgisini kazanmayıı ve ınsanlara faydalı şeyler yapmayıı herşeye ragmen sevıyorum; sevmediğim yanımsa ınsanlara cabuk güveniyorum bu dunyada maddıyatta ben kaybedıyor olsamda ; manevii olarak asıl kazananın ben kaybedenın onlar oldugunu düşünün ce tesellii buluyorum amaannnn ben öleyimm iştee

Yıllar oldu konuyu açalı,yazdıklarını paylaşan arkadaşlarımıza teşekkürler.

Bu arada gerçekten sayenizde tekrar okuma fırsatı buldum,ben çevremde fazla kalabalık olduğundan muzdaripmişim,neyse ki hayatımdan gereksiz detayları çıkardım attım.Şimdi 22 yaşındayım,her saat bile büyüyor insan.Kendimi sevdiğim yönlerim daha da arttı,çünkü ne olursa olsun kendimden ödün vermediğim için bugüne kadar hep kazandım ve öyle olacağını ümit ediyorum.


İnsanlara güvenmek bir ihtiyaçtır,zorunluluk değildir.Güvenmeyi her ne kadar istesek de arkamızı döndüğümüz gibi kuyu kazmaya başlayanları gördükçe güven olgusundan da insanlardan da soğuyoruz..Ne yazık ki hayat hep hak edenler ile hak etmeyenler çatışmasında bırakıyor bizi..